Punkt pobrań w AnnaMed w Rydułtowach na Orłowcu

Gospodarka żelazowa

• Żelazo

  Badanie żelaza określa jego stężenie w surowicy i jest wykorzystywane w ocenie gospodarki żelazowej, w tym niedoboru i nadmiaru żelaza.

• Ferrytyna

  Ferrytyna jest białkiem magazynującym żelazo, a jej stężenie pomaga ocenić zapasy żelaza w organizmie. Badanie wykorzystuje się m.in. w diagnostyce jego niedoboru.

• Transferyna

  Transferyna jest białkiem transportującym żelazo we krwi. Jej oznaczenie jest szczególnie przydatne w diagnostyce różnicowej niedoboru żelaza i niedokrwistości mikrocytarnej.

Witaminy

• Witamina D3 metabolit 25(OH)

  25(OH)D jest główną krążącą formą witaminy D i podstawowym parametrem stosowanym do oceny zaopatrzenia organizmu w witaminę D.

• Witamina B12

  Badanie witaminy B12 określa stężenie kobalaminy we krwi. Jest wykorzystywane m.in. w diagnostyce jej niedoboru i wybranych niedokrwistości.

• Kwas foliowy

  Badanie kwasu foliowego określa jego stężenie we krwi i jest wykorzystywane w diagnostyce niedoboru folianów oraz wybranych niedokrwistości.

Elektrolity i minerały

• Elektrolity (sód, potas, chlorki)

  Badanie elektrolitów obejmuje sód, potas i chlorki. Parametry te wykorzystuje się w ocenie gospodarki wodno-elektrolitowej i równowagi kwasowo-zasadowej.

• Magnez

  Badanie magnezu określa jego stężenie w surowicy i jest wykorzystywane w ocenie zaburzeń gospodarki magnezowej.

• Wapń całkowity

  Badanie wapnia całkowitego określa jego stężenie we krwi i jest wykorzystywane w ocenie gospodarki wapniowej oraz zaburzeń związanych m.in. z kośćmi, nerkami i przytarczycami.

• Fosfor nieorganiczny

  Badanie fosforu nieorganicznego określa jego stężenie we krwi. Wykorzystuje się je w ocenie gospodarki mineralnej oraz zaburzeń związanych z kośćmi, nerkami i przytarczycami.

• Cynk

  Badanie cynku określa jego stężenie we krwi i jest wykorzystywane przede wszystkim w ocenie niedoboru tego pierwiastka. Cynk uczestniczy w wielu procesach metabolicznych.

Cukrzyca i insulinooporność

• Glukoza

  Badanie glukozy określa jej stężenie we krwi i służy do oceny gospodarki węglowodanowej. Jest wykorzystywane w rozpoznawaniu i monitorowaniu cukrzycy.

• Hemoglobina glikowana HbA1c

  HbA1c odzwierciedla średnie stężenie glukozy we krwi z około 2–3 miesięcy poprzedzających badanie. Jest wykorzystywana w diagnostyce i monitorowaniu cukrzycy.

• Insulina

  Insulina jest hormonem trzustki regulującym gospodarkę glukozową. Jej oznaczenie wykorzystuje się m.in. w diagnostyce insulinooporności i zaburzeń wydzielania insuliny.

• Wskaźnik insulinooporności HOMA-IR

  HOMA-IR to wskaźnik insulinooporności obliczany na podstawie stężenia glukozy i insuliny na czczo. Służy do laboratoryjnej oceny insulinooporności.

Lipidy i markery sercowo-naczyniowe

• Lipidogram

  Lipidogram obejmuje cholesterol całkowity, HDL, LDL, nie-HDL i triglicerydy. Służy do oceny gospodarki lipidowej i ryzyka sercowo-naczyniowego.

• Apolipoproteina B (Apo B)

  Apolipoproteina B (Apo B) jest głównym białkiem aterogennych lipoprotein, m.in. LDL. Oznaczenie wykorzystuje się w pogłębionej ocenie zaburzeń lipidowych i ryzyka sercowo-naczyniowego.

• Lipoproteina(a) – Lp(a)

  Lipoproteina(a), Lp(a), jest lipoproteiną związaną z frakcją LDL. Jej oznaczenie wykorzystuje się jako element oceny ryzyka sercowo-naczyniowego.

• hs-CRP

  hs-CRP to wysokoczułe oznaczenie białka C-reaktywnego umożliwiające ocenę niskich stężeń CRP. Wykorzystuje się je pomocniczo w ocenie ryzyka sercowo-naczyniowego.

• Homocysteina

  Badanie homocysteiny określa jej stężenie we krwi. Jest wykorzystywane m.in. w ocenie ryzyka chorób o podłożu miażdżycowym i zakrzepowym.

• hs Troponina I – stratyfikacja ryzyka

  hs Troponina I to wysokoczułe oznaczenie sercowej troponiny I. Badanie jest wykorzystywane w stratyfikacji ryzyka chorób sercowo-naczyniowych i ocenie uszkodzenia mięśnia sercowego.

• NT-proBNP

  NT-proBNP jest markerem wykorzystywanym w diagnostyce i monitorowaniu niewydolności serca oraz ocenie jej ryzyka.

Tarczyca

• TSH

  TSH to hormon przysadki regulujący czynność tarczycy. Jego oznaczenie jest podstawowym badaniem laboratoryjnym stosowanym w ocenie funkcji tarczycy.

• FT3

  FT3 to wolna frakcja trijodotyroniny, jednego z hormonów tarczycy. Oznaczenie wykorzystuje się w ocenie czynności tarczycy, zwykle wraz z TSH i FT4.

• FT4

  FT4 to wolna frakcja tyroksyny, jednego z głównych hormonów tarczycy. Badanie służy do oceny czynności tarczycy, zwykle razem z TSH.

• anty-TPO

  anty-TPO to autoprzeciwciała skierowane przeciw peroksydazie tarczycowej. Ich oznaczenie jest wykorzystywane w diagnostyce autoimmunologicznych chorób tarczycy.

• anty-TG

  anty-TG to przeciwciała przeciw tyreoglobulinie, białku związanemu z tarczycą. Oznaczenie wykorzystuje się m.in. w diagnostyce autoimmunologicznych chorób tarczycy.

• TRAb – przeciwciała przeciw receptorom TSH

  TRAb to autoprzeciwciała przeciw receptorom TSH. Ich oznaczenie jest wykorzystywane m.in. w diagnostyce różnicowej choroby Gravesa-Basedowa i innych zaburzeń autoimmunologicznych tarczycy.

Wątroba

• Próby wątrobowe

  Próby wątrobowe obejmują ALT, AST, ALP, bilirubinę i GGTP. Parametry te są wykorzystywane w laboratoryjnej ocenie wątroby i dróg żółciowych.

• ALT (AlAT)

  ALT to enzym występujący głównie w komórkach wątroby. Oznaczenie jego aktywności wykorzystuje się w laboratoryjnej ocenie uszkodzenia komórek wątroby.

• AST (AspAT)

  AST to enzym obecny m.in. w wątrobie, mięśniach i sercu. Jego aktywność ocenia się wraz z innymi parametrami w diagnostyce uszkodzenia tkanek.

• GGTP

  GGTP to enzym związany m.in. z wątrobą i drogami żółciowymi. Oznaczenie wykorzystuje się w diagnostyce chorób wątroby i zaburzeń odpływu żółci.

• Bilirubina całkowita

  Badanie bilirubiny całkowitej określa jej stężenie we krwi. Jest wykorzystywane w ocenie wątroby, dróg żółciowych i zaburzeń związanych z rozpadem krwinek czerwonych.

• Albumina

  Albumina jest głównym białkiem osocza wytwarzanym w wątrobie. Jej stężenie wykorzystuje się m.in. w diagnostyce chorób wątroby, nerek i stanów niedożywienia.

• Białko całkowite

  Białko całkowite oznacza łączne stężenie białek w surowicy. Badanie jest przydatne m.in. w diagnostyce chorób wątroby, nerek i jelit oraz w ocenie stanu odżywienia.

Nerki i kwas moczowy

• Kreatynina

  Kreatynina jest parametrem wykorzystywanym w ocenie funkcji nerek. Jej stężenie służy m.in. do wyliczania eGFR u dorosłych.

• Mocznik

  Badanie mocznika określa jego stężenie we krwi i jest wykorzystywane głównie w laboratoryjnej ocenie funkcji nerek.

• Kwas moczowy

  Kwas moczowy jest końcowym produktem przemian puryn. Jego oznaczenie wykorzystuje się m.in. w ocenie hiperurykemii i dny moczanowej.

Hormony płciowe i ciąża

• FSH

  FSH, czyli hormon folikulotropowy, jest wydzielany przez przysadkę i uczestniczy w regulacji funkcji gonad. Badanie stosuje się m.in. w diagnostyce płodności i zaburzeń miesiączkowania.

• LH

  LH, czyli hormon luteinizujący, jest wydzielany przez przysadkę i reguluje funkcję jajników oraz jąder. Oznaczenie wykorzystuje się m.in. w diagnostyce płodności.

• Estradiol

  Badanie krwi na estradiol wykorzystywane jest m.in. w ocenie gospodarki hormonalnej i płodności u kobiet i mężczyzn.

• Progesteron

  Progesteron jest hormonem związanym m.in. z fazą lutealną cyklu i ciążą. Jego oznaczenie wykorzystuje się w ocenie owulacji i diagnostyce wybranych zaburzeń płodności.

• Beta-hCG

  Beta-hCG jest oznaczeniem gonadotropiny kosmówkowej we krwi. Badanie wykorzystuje się do potwierdzania ciąży, oceny jej rozwoju i w diagnostyce wybranych powikłań.

• Testosteron

  Testosteron jest głównym androgenem krążącym we krwi. Oznaczenie jego stężenia wykorzystuje się w diagnostyce stanów związanych z nadmiarem lub niedoborem androgenów.

• Testosteron wolny

  Testosteron wolny to frakcja testosteronu niezwiązana z białkami transportowymi. Oznaczenie uzupełnia ocenę gospodarki androgenowej.

• SHBG

  SHBG to globulina wiążąca hormony płciowe, głównie testosteron i estradiol. Oznaczenie wykorzystuje się w ocenie biodostępności androgenów i zaburzeń hormonalnych.

• DHEA-SO4

  DHEA-SO4 to siarczan dehydroepiandrosteronu, androgen wytwarzany głównie przez nadnercza. Oznaczenie wykorzystuje się w ocenie wydzielania androgenów.

Przysadka i nadnercza

• Prolaktyna

  Prolaktyna jest hormonem wydzielanym przez przysadkę. Jej oznaczenie wykorzystuje się m.in. w diagnostyce zaburzeń miesiączkowania, płodności, mlekotoku i chorób przysadki.

• ACTH

  ACTH jest hormonem przysadki pobudzającym korę nadnerczy. Jego oznaczenie pomaga w diagnostyce zaburzeń czynności nadnerczy oraz różnicowaniu nieprawidłowego stężenia kortyzolu.

• Kortyzol

  Kortyzol jest hormonem steroidowym wytwarzanym przez korę nadnerczy. Jego oznaczenie wykorzystuje się w diagnostyce zaburzeń osi podwzgórze–przysadka–nadnercza.

Prostata

• PSA całkowity

  PSA jest białkiem wytwarzanym przez komórki gruczołu krokowego. Oznaczenie PSA całkowitego wykorzystuje się w diagnostyce i monitorowaniu chorób prostaty.

• PSA wolny (fPSA)

  PSA wolny (fPSA) to niezwiązana frakcja swoistego antygenu sterczowego. Oznaczenie wraz z PSA całkowitym umożliwia obliczenie wskaźnika fPSA/PSA pomocnego w ocenie ryzyka zmian prostaty.

Immunoglobuliny

• IgE całkowite

  IgE całkowite określa stężenie immunoglobuliny E w surowicy. Oznaczenie jest pomocnicze w diagnostyce alergii i przydatne także w diagnostyce chorób pasożytniczych.

• Immunoglobuliny IgG, IgM, IgA

  Badanie oznacza stężenia immunoglobulin IgG, IgM i IgA, czyli przeciwciał uczestniczących w humoralnej odpowiedzi odpornościowej. Jest przydatne w diagnostyce zaburzeń związanych z limfocytami B.

Serologia zakażeń

• HBsAg – antygen HBs

  HBsAg to antygen powierzchniowy wirusa zapalenia wątroby typu B. Jego oznaczenie wykorzystuje się w diagnostyce zakażenia HBV.

• Przeciwciała anty-HBs

  Przeciwciała anty-HBs są skierowane przeciw powierzchniowemu antygenowi wirusa HBV. Ich oznaczenie wykorzystuje się m.in. do oceny odpowiedzi po szczepieniu przeciw WZW B oraz odporności po zakażeniu.

• Przeciwciała anty-HCV

  Badanie oznacza przeciwciała anty-HCV i jest testem przesiewowym stosowanym w diagnostyce zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu C.

• HIV Ag/Ab – test przesiewowy

  Test HIV Ag/Ab jednocześnie wykrywa antygen p24 oraz przeciwciała przeciw HIV-1 i HIV-2. Jest badaniem przesiewowym w diagnostyce zakażenia HIV.

• Kiła – test przesiewowy

  RPR/VDRL jest testem serologicznym stosowanym w diagnostyce zakażenia Treponema pallidum, bakterią wywołującą kiłę.

• Toxoplasma gondii IgG

  Badanie oznacza przeciwciała IgG swoiste dla Toxoplasma gondii i jest wykorzystywane w diagnostyce serologicznej toksoplazmozy oraz ocenie statusu serologicznego.

• Toxoplasma gondii IgM

  Badanie oznacza przeciwciała IgM swoiste dla Toxoplasma gondii i jest wykorzystywane w diagnostyce toksoplazmozy, szczególnie przy podejrzeniu świeżego zakażenia.

• Różyczka – przeciwciała IgG

  Badanie oznacza przeciwciała IgG przeciw wirusowi różyczki i jest wykorzystywane w diagnostyce serologicznej oraz ocenie statusu odporności.

• Borelioza IgG – test przesiewowy

  Badanie oznacza przeciwciała IgG przeciw Borrelia i jest stosowane w serologicznej diagnostyce boreliozy. Dodatni wynik nie przesądza samodzielnie o aktywnym zakażeniu.

• Borelioza IgM – test przesiewowy

  Badanie oznacza przeciwciała IgM przeciw Borrelia i jest stosowane w serologicznej diagnostyce boreliozy. Wynik należy interpretować wraz z obrazem klinicznym i czasem od zakażenia.

• Borelioza IgG – Immunoblot (test potwierdzenia)

  Immunoblot IgG służy do potwierdzenia swoistości przeciwciał IgG przeciw Borrelia po dodatnim lub granicznym wyniku testu przesiewowego.

• Borelioza IgM – Immunoblot (test potwierdzenia)

  Immunoblot IgM służy do potwierdzenia swoistości przeciwciał IgM przeciw Borrelia po dodatnim lub granicznym wyniku testu przesiewowego.

Badania moczu

Próbkę dostarcza pacjent – przyjmujemy ją w punkcie pobrań w godzinach jego pracy.

• Badanie ogólne moczu

  Badanie ogólne moczu ocenia podstawowe parametry fizyczne i chemiczne próbki i jest stosowane m.in. w diagnostyce chorób nerek, układu moczowego oraz zaburzeń metabolicznych.

• Mocz – badanie osadu

  Badanie osadu moczu ocenia m.in. krwinki, komórki nabłonkowe, wałeczki, kryształy i inne elementy obecne w próbce.

• Glukoza i ketony w moczu

  Jakościowe oznaczenie glukozy i ketonów w moczu jest przydatne w diagnostyce i monitorowaniu cukrzycy oraz niektórych zaburzeń metabolizmu węglowodanów i lipidów.

• Białko w moczu

  Oznaczenie białka w moczu jest badaniem wykorzystywanym m.in. w diagnostyce chorób nerek i ocenie białkomoczu.

• Albumina w moczu

  Albumina w moczu jest parametrem wykorzystywanym w ocenie wydalania albuminy i funkcji nerek.

• Wskaźnik albumina/kreatynina w moczu (ACR)

  Wskaźnik ACR określa stosunek albuminy do kreatyniny w próbce moczu i służy do oceny albuminurii.

• Kreatynina w moczu

  Kreatynina w moczu jest parametrem wykorzystywanym m.in. w ocenie funkcji nerek oraz pomocniczo przy innych oznaczeniach z moczu.

• Posiew moczu

  Posiew moczu to badanie bakteriologiczne stosowane w diagnostyce zakażeń układu moczowego. Próbkę moczu dostarcza się w jałowym pojemniku.

Badania kału

Próbkę dostarcza pacjent – przyjmujemy ją w punkcie pobrań w godzinach jego pracy.

• Badanie ogólne kału

  Badanie ogólne kału ocenia makroskopowo m.in. barwę, konsystencję, zapach i pH, a mikroskopowo m.in. skrobię, tłuszcz i włókna mięsne. Jest stosowane w diagnostyce zaburzeń przewodu pokarmowego.

• Kał – badanie na pasożyty

  Badanie kału na pasożyty służy do wykrywania m.in. jaj, cyst i postaci pasożytów przewodu pokarmowego. Jest wykonywane przy podejrzeniu zarażenia pasożytniczego.

• Giardia lamblia – badanie kału

  Badanie kału w kierunku Giardia lamblia wykonywane metodą ELISA jest stosowane w diagnostyce lambliozy, czyli giardiozy. Jest bardziej swoistym oznaczeniem niż ogólne badanie kału na pasożyty.

• Cryptosporidium parvum i Giardia lamblia – antygen w kale

  Test immunochromatograficzny wykrywa niezależnie antygeny Cryptosporidium parvum i Giardia lamblia w próbce kału. Jest stosowany w diagnostyce kryptosporydiozy i lambliozy.

• Krew utajona w kale

  Badanie wykrywa niewidoczną gołym okiem krew w próbce kału i jest wykorzystywane w diagnostyce przewodu pokarmowego.

• Krew w kale – badanie ilościowe FIT-OC

  FIT-OC to ilościowy test immunochemiczny wykrywający krew utajoną w dolnym odcinku przewodu pokarmowego przez pomiar stężenia hemoglobiny w kale. Jest badaniem przesiewowym w kierunku raka jelita grubego.

• Kalprotektyna w kale

  Kalprotektyna jest białkiem związanym z odpowiedzią zapalną. Jej oznaczenie w kale jest przydatne w diagnostyce i różnicowaniu stanów zapalnych jelit i przewodu pokarmowego.

• Elastaza trzustkowa w kale

  Elastaza trzustkowa w kale jest parametrem stosowanym w ocenie zewnątrzwydzielniczej funkcji trzustki.

• Rotawirusy w kale

  Badanie rotawirusów w kale jest stosowane w diagnostyce zakażeń rotawirusowych podczas ostrych infekcji żołądkowo-jelitowych przebiegających m.in. z biegunką.

• Adenowirusy w kale

  Badanie adenowirusów w kale jest stosowane w diagnostyce zakażeń adenowirusowych w ostrych nieżytach żołądkowo-jelitowych, które mogą przebiegać m.in. z biegunką.

• Norowirusy w kale

  Badanie norowirusów w kale jest stosowane w diagnostyce infekcji norowirusowych w ostrych nieżytach żołądkowo-jelitowych. Zakażenie może przebiegać m.in. z biegunką, wymiotami i bólem brzucha.

• Clostridioides difficile – antygen GDH i toksyna A/B

  Badanie Clostridioides difficile w kale obejmuje równoczesne oznaczenie antygenu GDH oraz toksyn A i B. Jest stosowane w diagnostyce chorobotwórczych, toksynotwórczych szczepów C. difficile.

• Posiew kału – badanie bakteriologiczne

  Posiew kału jest badaniem bakteriologicznym stosowanym w diagnostyce zakażeń przewodu pokarmowego. Materiał poddawany jest hodowli laboratoryjnej.

• Posiew kału w kierunku Salmonella i Shigella

  Posiew kału w kierunku Salmonella i Shigella jest badaniem bakteriologicznym stosowanym w diagnostyce zakaźnych chorób przewodu pokarmowego oraz w ocenie nosicielstwa.